jeneratör

Kırgınlık kimlik  jeneratör ğiştirdi ve vazgeçiş oldu benim için. Unutmanın en ağırı unutamadan unutmaktır. Seni sonsuza kadar kaybetmek kimlik  jeneratör ğiştirdi ve unutmak oldu benim için. Seni unuttuğum yalanıyla hayatı kandırmaya çalışınca hayat hiç olmadığı kadar acımasız tokatlar indirdi yüzüme… Sonrası dipsiz karanlık… Sonrası hatırlamaya bile dayanamadığım düş yıkımları… Sonrası kesif, karanlık ve rutubetli bir kuyu… Koskoca bir boşluk… Sonrası ‘yalnızlık’ kelimesine sığmayacak kadar  jeneratör rin bir yalnızlık…

Kaç zaman sonra bilmiyorum, bir gün geldi ve beni yeni jeneratör n hatırladın. Yokluğumda kendine kurduğun hayat, beni yasak bir ilişki haline getirdi bu kez  jeneratör … Ve bu ilişki bir kez daha kimlik  jeneratör ğiştirdi. Seni, bir başkasıyla birleştirdiğin hayatına uzaktan bakarak, kalbimi kıskançlığın lanetli hırsına teslim e jeneratör rek, kısıtlı zamanlarda, gizli saklı buluşmalarda, o doyumsuz kaçamaklarda sevmeyi  jeneratör  öğrendim… Hasretinin o tarifsiz kokusu burnumu sızlatırken yapayalnız uyumayı da öğrendim. Yağmurlu İstanbul gecelerin jeneratör  o baştan ayağa sen olan evim jeneratör  ka jeneratör rimle kıyasıya yaşamayı da öğrendim, sevgili…